Weblog Turkije - Voetbal-emoties en Persvrijheid in Turkije

Zondag 13 mei: De studenten zij na aangekomen in Turkije. Lees wat zij op hun eerste dag meemaakten.
- 40 studenten CA-OS maken een studiereis door Turkije. Zij houden een weblog bij.

13-05

Gister was het eindelijk zo ver, we vertrokken met een groep van 40 hele leuke antropologen richting Turkije. Om 1 uur verzamelden we en zoals waarschijnlijk nog vaker zal blijken, is het handig om ruim van te voren af te spreken, want het vergeten van je paspoort of de verkeerde trein pakken richting Schiphol zijn mogelijkheden waar je rekening mee moet houden. Uiteindelijk zijn we allemaal op tijd door de security gekomen en kon de reis echt beginnen. Sommigen probeerden nog een dappere poging te doen te studeren en anderen genoten van de hoogstaande film: The Dolphin's Tale.

In Istanbul aangekomen hebben we ons met z'n allen in een bus richting het centrum gepropt. Op deze tocht kwamen we allereerst alleen maar feestende en vrolijke mensen tegen. Toeterende auto's en de kleuren rood en geel waren niet te missen. De kampioenswedstrijd tussen Fenerbahce en Galatasaray was net gespeeld. En Galatasaray had blijkbaar gewonnen, maar op het eindpunt aangekomen zagen we ook de supporters van Fenerbache. En die waren een stuk minder vrolijk, ze uitten hun verdriet/woede(?) door elk bushokje in te gooien dat ze tegenkwamen. Geen enkel bushokje op het station waar we aankwamen was nog heel. Een mooie binnenkomer dus. Gelukkig waren we allemaal aardig moe en was niemand in voor een avondje stappen, want dat werd ons voor vanavond toch wel echt afgeraden.

Vanmorgen moesten we ons om 8 uur aan het ontbijt melden, vervolgens vertrokken we met de ferry naar het Europese deel van Istanbul. Hier ontmoetten we Marc Guillet, die werkt als correspondent in Turkije. Hij vertelde ons vol enthousiasme over zijn werk, over de persvrijheid in Turkije en de omgangsvormen in Turkije. Dat waren enkele zeer interessante onderwerpen, maar op een gegeven moment was het toch echt tijd geworden om te lunchen. Iedereen kon de stad in groepjes een beetje ontdekken en rond 2 uur vertrokken we weer met z'n allen richting het militair museum van Istanbul. Hier hebben we mogen genieten van een imposant militair concert, waarvan sommigen zeiden dat het er juist voor zorgde dat ze slaperig werden. Wat mij zeer verbaast, want het volume was oorverdovend. Na een heerlijke avondmaaltijd maken we ons nu op voor een lange busreis naar Ankara.

Lees hier het hele weblog>>